2 Απριλίου...

Είναι πολλά που έχει να πει κανείς (για) αυτή τη μέρα. Κι εγώ σήμερα επιχείρησα να μιλήσω για τον αυτισμό, μέσα από το καταπληκτικό βιβλίο της Εύας Βακιρτζή, "Το αυγό", με την υποστήριξη της απίστευτης εικογράφησης του Νικόλα Ανδρικόπουλου. Δοκιμασμένο βιβλίο χρόνια. Με εκπληκτικά  αποτελέσματα. Είδαμε και βίντεο για το τι σημαίνει συναισθηματική υπερχείλιση. Κι άλλο ένα, τονίζοντας ότι συμβαίνουν καταπληκτικά πράγματα στη φύση. 

Με τη σημερινή δραστηριότητα θα ξεκινούσε και το νέο μας Εργαστήριο Δεξιοτήτων για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Δυστυχώς δεν έπιασε. Ίσως κάποτε να ξαναπροσπαθήσω γιατί για κάποια πράγματα αξίζει να παλεύεις. Ίσως και να μην...

Ο φεγγαροσκεπαστής

Για σήμερα το καταπληκτικό βιβλίο του Ερίκ Πιμπαρέ "Ο φεγγαροσκεπαστής". 

Μετά από αυτό, μάλλον θα κοιτάμε το φεγγάρι και θα σχηματίζουμε ένα σκανταλιάρικο χαμόγελο, από αυτό που έχουν όσοι μοιράζονται ένα μυστικό. 

Ο φίλος μου ο Τζιμ

Την ανάγνωση ενός υπέροχου παραμυθιού της Kitty Crowther από τον εξαιρετικό Λευτέρη Ελευθερίου μπορείτε να απολαύσετε μέσω της Ανοικτής Βιβλιοθήκης. 

"Ο φίλος μου ο Τζιμ", λοιπόν. Ή... "Ο μαύρος Κότσυφας κι ο άσπρος Γλάρος". ;) 

Θα χαρώ να δω τι θα εμπνευστείτε μετά την ακρόαση του βιβλίου: ποιήματα, κατασκευές, ζωγραφιές... στο padlet!

Νάντια η κάμπια

 Το πρωί ολοκληρώσαμε την αξιολόγηση του 3ου εργαστηρίου και στο τέλος της μέρας διαβάσαμε για τη Νάντια την κάμπια και τονίσαμε πως όλα γίνονται... στην ώρα τους. 

Ησυχία!

 

Με αφορμή την ενότητα της Μελέτης Περιβάλλοντος "Η γειτονιά μου" και τη χθεσινή μας συζήτηση διαβάσαμε σήμερα το βιβλίο "Ησυχία!" των Celine Claire και Magali Le Huche που κυκλοφόρησε για την ελληνική γλώσσα από τις εκδόσεις Μικρή Σελήνη το 2021.

 Ο κύριος Μαρτέν δεν αντέχει άλλο τους θορυβώδεις γείτονές του. Έτσι, αποφασίζει να βάλει το σπίτι του σε μια τεράστια ηχομονωτική φούσκα, μπας και καταφέρει να βρει την ησυχία του.Όμως, αυτή η αίσθηση ανακούφισης και γαλήνης, που του προσφέρει η απόλυτη σιωπή, θα κρατήσει; Ή θα μετατραπεί σύντομα σε μοναξιά και αποξένωση; Και τότε, θα τα καταφέρει ο κ. Μαρτέν, ολομόναχος, να σπάσει τη φούσκα της σιωπής; Ευτυχώς, οι φωνακλάδες γείτονες δεν τον έχουν ξεχάσει.

Μια ιστορία για την ανεκτικότητα, την αλληλεγγύη, την δύναμη των παιδιών αλλά και τη γλυκιά μελωδία της ζωής, που ενώνει τους ανθρώπους.

Εκτός από την καταπληκτική ιστορία, παρατηρήσαμε καλά και την εξαιρετική εικονογράφηση! Κι αυτό τώρα είναι ένα δέντρο της... γειτονιάς που θα δημιουργήσουμε τις επόμενες μέρες. Για την ακρίβεια είναι ένα... σαμπουανομπουκαλόδεντρο με φύλλα. ;) 

 

Η χιονονιφάδα που αγάπησε το καλοκαίρι

Ανάγνωση του παραμυθιού "Η χιονονιφάδα που αγάπησε το καλοκαίρι" από τον συγγραφέα του, Χρήστο Δασκαλάκη. 

Καλή ακρόαση! 

Εμπνεύσεις, δημιουργίες, ξέρετε... στο padlet.

Τα δύο σπίτια της Έλλης

-Να διαβάσουμε ένα βιβλίο; ήταν δεύτερη παράκληση σε δύο μόλις μέρες λειτουργίας του σχολείου.

"Πώς να διαβάσουμε που... μας έχουν βάλει να τρέχουμε και να κυνηγάμε την ουρά μας...;" ήταν η πρώτη σκέψη, μην πω... και η δεύτερη. Η τρίτη σκέψη ήταν... επαναστατική μες στο μυαλό μου κι έτσι με άκουσα να διατυπώνω:

"Θα διαβάσουμε σήμερα ένα βιβλίο που έχει σχέση με τη Μελέτη Περιβάλλοντος. Δηλαδή θα κάνουμε Μελέτη, μέσα από ένα βιβλίο!"

 "Γιατί νομίζετε πως έχει δύο σπίτια η Έλλη;"

Δεν είχαμε μαντέψει σωστά. Τελικά η Έλλη είχε δύο σπίτια επειδή οι γονείς της πήραν διαζύγιο και έτσι είχε δύο σπίτια να μένει, ένα με τον μπαμπά κι ένα με τη μαμά. Επίσης, η Έλλη είχε δύο δωμάτια, δύο κρεβάτια, διπλά παιχνίδια, διπλές οδοντόβουρτσες και διπλή αγάπη να απολαμβάνει. 

Η συζήτηση που ακολούθησε είχε ενδιαφέρον! Οι ζωγραφιές σταμάτησαν στη μέση με το χτύπημα του κουδουνιού, αλλά τις περιμένω αύριο πρωί πρωί για... φωτογράφηση και ανέβασμα εδώ, ώστε να εμπλουτιστεί η ανάρτηση τούτη. 

Υ.Γ. Τι θα γινόμαστε χωρίς βιβλία; Φτάνει, άραγε η φωνή μας τόσο... ψηλά ώστε να ακουστεί η αναγκαιότητα της στήριξης των σχολικών βιβλιοθηκών και της διασφάλισης των ωρών φιλαναγνωσίας στα σχολειά μας;

Ο Άγιος Βασίλης και το διαβολάκι

Το αγαπημένο μου παραμύθι του Πέτρου Χατζόπουλου για σήμερα, μια και πλησιάζουν οι μέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς...

Ελπίζω αύριο να έχουμε όλα τα έργα ολοκληρωμένα...

Η Αργυρώ γελάει

 

 

-Μαμά, μην ξεχαστείς! Να μιλήσεις στα παιδιά για την Αργυρώ! 

-Μείνε ήσυχος, Μπίσκο μου! Δε θα το ξεχνούσα ποτέ να μιλήσω στα παιδιά για την Αργυρώ! 

Ο παππούς Πινόκιο κι ο Πέπε Πάρκινσον

Θέλετε να διαβάσουμε ένα παραμύθι; Ένα παραμύθι με κείμενο δικό μου και εικόνες του περσινού Γ1, δηλαδή του φετινού Δ1; 

Θέλετε, ε; Για ελάτε να πεταχτούμε ως εδώ... 

Κι άμα εμπνευστείτε, ξέρετε... τις ζωγραφιές σας στο πάντλετ! ;) 

Γιατί δεν έχω κέφια;

 Ο Ανρί είπε ότι είχαμε καιρό να διαβάσουμε κάποιο εξωσχολικό βιβλίο στο... σχολείο. Έτσι, σήμερα το πρωί, είχε από μόνος του διαλέξει ένα βιβλίο που αγαπάει και το 'χε αφήσει πάνω στην έδρα... 

Charlotte Zolotow, Γιατί δεν έχω κέφια;, εκδ. Παπαδόπουλος, 2016.

 

 

Μπορώ να γίνω ο σκύλος σου;

 

Ε, ναι, μπορείς! Ο Μαξ ξέρει από αδέσποτη ζωή και συμφωνεί απεριόριστα στο "να γίνεις ο σκύλος μου". Το ίδιο είπαν και τα αλφαενάκια... Είναι εξαιρετικά παιδιά!

Δε μου αρέσουν οι κανόνες

 Ο Μπίσκο διάλεξε αυτό το παραμύθι να διαβάσουμε το περασμένα Σάββατο. Φυσικά, δεν του χάλασα χατίρι!

Του άρεσε πολύ! Πρότεινε να το διαβάσουμε και στην τάξη. 

Είχε δίκιο τελικά! Άρεσε και στα παιδιά αυτό το βιβλίο! Και μας έδωσε την ευκαιρία να μιλήσουμε για κανόνες στο σπίτι και στο σχολείο. Είπαμε πολλούς κανόνες. Διαπιστώσαμε πως όλοι μάς εξασφαλίζουν ότι θα ζούμε καλύτερα. Μας κάνουν να είμαστε καλοί και ευγενικοί με τους άλλους, ενώ υπάρχουν και κανόνες που υπηρετούν την ασφάλειά μας. 

Ωραίο θέμα συζήτησης ανοίξαμε! Θα το ξανακουβεντιάσουμε, λοιπόν!

Η τελεία

 Ο Ανρί, το αρνί της τάξης μας, διάλεξε ένα από τα πολύ αγαπημένα μου βιβλία, την Τελεία, του Peter Reynolds. Μιλάει για ενθάρρυνση και προσπάθεια, ένα δίπτυχο που κάνει θαύματα! Και τα Αλφαενάκια έκαναν τα δικά τους. Ιδού μερικά από τα θαύματα αυτά.

 

Οι καλοί και οι κακοί ιππότες

-Ξύπνα, γάτε! Μετά την ανάγνωση του βιβλίου του Αντώνη Παπαθεοδούλου, "Οι καλοί και οι κακοί ιππότες", έχουμε αναπαράσταση με πλαστελίνη. 

-Ανρί, άσε με ήσυχο. Τα παραμύθια με χαλαρώνουν και κοιμάμαι.

 

Μια βαλίτσα... ταλεντάκια!

 

-Αυτό να διαβάσουμε είπα! 

-Καλά, ντε! Ό,τι πεις! Αλλά, να μας συγχωρείς, θα ζωγραφίσουμε κιόλας γιατί τα... Αλφαενάκια φαίνονται εξαιρετικοί καλλιτέχνες, εκτός από εκπληκτικά παιδιά!!!